DOM (17)- BEDENLERİMİZİN YAPICILARI VE BAKIMCILARI OLAN HÜCRELER

DOM (17)- BEDENLERIMIZIN YAPICILARI VE BAKIMCILARI OLAN HÜCRELER


— Oluşturdukları bedenlerde neden ağrı, sızı gibi rahatsız edici durumlar oluşturuyorlar?
— Neden kanserojen olup, yaptıkları bedenleri tekrar yok ediyorlar?
    Bu soruları yanıtlamadan önce, sizlerin kendinize şu soruyu sormanızı istiyorum: Beynimizdeki 100 milyar hücrenin her biri, yaklaşık 40-50 bin farklı faktörü dikkate alıp değerlendiriyor, çeşitli olasılık hesapları yapıyor ve ulaştığı sonucu diğer bir sinir hücresine aktararak, beynin bir karara varmasına çalışıyor. Acaba bu hücre, hangi 50 bin faktörü değerlendiriyor? Bunu cevaplamaya çalışırken, hücrelerimizin 3.5 milyar yıllık geçmiş tarihlerinde hangi aşamalardan geçerek ne tür faktörlerden etkilendiklerini hatırlamanızın yararlı olacağını hatırlatmak isterim. 
    Yeri geldikçe tekrar hatırlattığım üzere; sürekli değişim-dönüşüm içindeki bir doğada yaşıyoruz. Yani doğa ve dünyamız dinamik bir sistemdir ve dinamik sistemler teorisi ilkelerine göre düzenlenmektedir. Bu ilkeler ise, salınımcılar dediğimiz temel canlıların, daha rahat bir duruma ulaşmak için oluşturdukları ortaklık prensipleridir. Bedenlerimiz de, bu temel prensip uyarınca hücrelerimizin oluşturdukları ortaklık sistemleridir. ‘Acı duyma’ gibi bir uyarı sisteminin olmadığı bir beden düşünün. Hücrelerin ortaklık sistemi olan bedende bir yara açıldı ve hücrelerin ihtiyacı olan maddeleri taşımaya yarayan kan dışarı akıyor. Akma durdurulmazsa, kan kaybından ortaklık tamamen çökecek. İşte bu gibi bir duruma karşı, hücreler ortaklık sistemlerini acı duygusu ile donatmıştır ki, acının olduğu yerde bir sorun olduğu anlaşılsın ve yara sarılarak kan akımı durdurulsun!
    Doğadaki değişim-dönüşümler rastgele veyahut önceden belirlenmiş bir tarzda değil de tamamen olasılık hesaplarına göre gerçekleştiğinden, varlıklar, nelerin nelere dönüşebileceğinin hesaplamalarını yapacak şekilde bilgi oluşturmaya ve bu bilgileri depolayıp gelecek nesillere aktarma çabası içindedirler. Bu nedenledir ki, dinamik sistemler teorisinin temel ilkelerinden biri, maksimum enformasyon prensibidir (MİP). Bu nedenle bilgi, eksponansiyel (üssel) şekilde artmaktadır.
    Her şey sürekli bir değişim-dönüşüme uğramak zorunda olduğundan, tüm varlıklar arasında tavuk-yumurta döngüsü sistemi geçerlidir. Bu döngü sisteminde, bilgiler hep alt-sistemlerin yapısal-dokusal durumlarına yansıtılarak kayıt altına alınırlar. Bunun sonucu, alt-sistemlerin yapı-ve-dokuları zaman içinde sürekli değişime uğrar.

 Bedenlerimiz hücrelerimiz tarafından yukarıdaki ilkelere uyacak tarzda oluşturulurlar. Bu tarz oluşumlarda, bedenlerin çevredeki koşullara uyum derecesi en önemli kriterdir.
Hücreler arası anayasa ilkeleri

     Bedenler, hücrelerin oluşturdukları ortak yaşam sistemleridir ve çok kesin ortaklık ilkeleri bulunur. Bu ortaklık sisteminde hücreler belli alanlarda uzmanlaşıp, o alanda bir hizmet üretirler. Bu şekilde çeşitli organlar ortaya çıkar.
    Ortaklığın ilkelerinden en önemlileri şunlardır:
   (a): Bir hücrenin sunduğu hizmete çevresindekilerden (A, B, C) istek geliyorsa, o hücre yaşamına devam edecektir.
   (b): Bir hücrenin sunduğu hizmete normalin (A, B, C) dışında (F,G)lerden de istek geliyorsa, o hücre çoğalacaktır. (İdman yaparak belli kasların geliştirilmesi gibi)
     (c):  Bir hücrenin sunduğu hizmete normalin (A, B, C) dışında (D,E) gibi başka hücrelerden yeni görevler isteniyorsa,  hücre o görevleri yerine getirecek şekilde değişime uğrayıp,  yeni görevi yapacak şekle dönüşecektir. (Bir organın kaza sonucu yok olması durumunda,  organın görevlerinin başka hücrelerce devralınması ve yerine getirilmesi gibi).
    (d): Bir hücrenin sunduğu hizmete başka hiçbir hücre ihtiyaç duymuyorsa, o hücreye bedende artık ihtiyaç kalmadığından, hücrenin intihar etmesi (apoptoz kuralı) gerekir. (Uzaya gönderilen ilk astronotlar, bir deri - bir kemik olarak dünyaya geri dönmüşlerdir. Çünkü uzayda yer-çekimi-kuvvetinin azalması –hatta  hiç olmaması– nedeniyle, bacaklardaki kas hücrelerine hiç görev düşmez. Bunun sonucu, kendilerine görev düşmeyen kas hücreleri intihar etmeye başlarlar. Bu olayın fark edilmesinden sonra, uydulara çok çeşitli spor aletleri konarak, hücrelere ihtiyaç duyulduğu mesajı vermeye başlanmıştır.)

    Bedenlerimizdeki hücreler, bu ortaklık ilkeleri haricinde, diğer tüm canlı + cansız varlıkların da uymak zorunda oldukları dinamik sistemler yasalarına da uygun davranmak zorundadırlar. Dinamik sistemlerde her şey atom, molekül gibi küçük yapıtaşlarının ortaklıklarından oluşurlar ve herhangi bir yeni şey oluşturma bilgisi de bu temel-yapıtaşlarında depolanıp, gelecek kuşaklara aktarılırlar. Örneğin bir bitki veya hayvan bedeni oluşturma bilgisi, o bitkinin tohumlarında, veyahut hayvanın yumurtalarında (+spermlerinde) bulunurlar. Atom, molekül gibi küçük öğelerin hücre, beden gibi üst-sistemler oluşturmalarının temel nedeni ise, rahatlama dürtüsüdür. Rahatlama dürtüsü nedeniyle, tüm varlıklar çevrelerindeki değişim-dönüşümlere uyumlu olacak şekilde yapısal durumlarını değiştirirler. Bu değiştirmeler hep çevredeki diğer varlıklarda gerçekleşen değişim-dönüşümler dikkate alınarak yapılır. Onun için tüm varlıklar arasında karşılıklı bağımlılık (circular causality) denilen bir ilişki vardır. Bu karşılıklı ilişki sistemi içinde, varlıklar kendilerine doğada yeni oluşmuş nesneleri bir hedef olarak seçip, o varlıktan (onun sahip olduğu enerjiden, vs.) yararlanmayı planlarlar. Bu duruma dinamik sistemler teorisinde “atraktor (hedef, çekim noktası) oluşturma” denilir. Diyelim ki bu çekim noktası, ağaçlardaki meyvelerden yararlanmak olarak belirlendi ve bu hedefi belirleyen de, o zamana dek yeryüzündeki bitkilerle beslenen bir sürüngendi. Tüm bilgiler varlıkların bileşenlerinde depolandığından, böyle bir hedef belirleyen asıl öğeler, o sürüngenin hücreleridir. Bu durumda, bu sürüngenin hücreleri yeni bir beden tasarımı amaçlayan ve bu nedenle de yeni bilgiler oluşturmak zorunda olan varlıklar olmuş olurlar. Sürüngenin bedenindeki hücreler arasında, o zamana kadar, koşmaya ağırlık veren bir düzen-ölçütü vardı. Yani bedenin oluşumunda hücreler, ortaklık ilkesi olarak bu amaca (hedefe) öncelik verecek şekilde hücrelerdeki moleküllerin yapısallaşmalarını ayarlamışlardı. Şimdi amaç veya hedefin, ağaçların tepelerindeki meyvelere ulaşmak ve onlardan beslenmek olarak değiştirilmesi gerekince, temel bileşenlerin yapısal-dokusal durumlarında değişiklikler yapılarak, bu hedefe ulaşılacak bir beden yapısallaşması sağlanmasına çalışılır.
    Meyveli ağaçların ortaya çıkmasıyla hedef değişikliği oluşmasıyla, hücrelerin genetik bilgi depolarındaki kayıtlarda yukarıda sıralanan ilkelerde gerekli değişikliklerin yapılarak, yeni bir düzen-ölçütünün (yani zıplayıp-uçabilecek bir beden tasarımının) geçerli olduğu yeni bir beden tasarımı başlatılır. Her yeni beden tasarımı, yeni bir üst-sistem oluşturma eylemidir. Bu üst-sistemde geçerli olacak ortaklık ilkelerine o sistemin düzen-ölçütü denir ve yukarıda özetlenen dinamik sistemler fiziği ilkelerine göre gerçekleştirilir.
    Bedenlerimizin tasarımcıları ve bakımcıları olan hücrelerimiz, böylesine karmaşık bir karşılıklı ortaklık ilişkisi içindedirler. Peki, böylesine zor ve yoğun emek ürünü olarak bedenlerimizi oluşturan hücreler, nasıl oluyor da kanserojen olup, binbir emekle oluşturdukları bu bedenleri yıkmaya-dağıtmaya koyulabiliyorlar?
    Kanser oluşumlarının vücutta genellikle “kronik yangı veya ateşlenme” bulunan noktalarda oluştukları ve yara-iyileştirme olayı ile kanser oluşumu arasında çok yakın benzerlikler olduğu saptanmıştır (Schäfer & Werner 2008). Bunun ne anlama geldiğini açıklamak için, yaygın kanser türlerinin oluşumuna bir göz atalım.
    1- Stres, bedendeki hücreler arasında uyumsuzluk yaratır; uyumsuzluk hücreler arası çatışma demektir, çünkü heat-shock-protein (HSP) denilen ateşlenme ürünlerinin oluşumuna yol açarlar. Dolayısıyla stres kanserojen etki oluşturur.
    2- Kullanılmayan organların hücreleri, hücre-ortaklığı ilkeleri gereği intihar etmek mecburiyetindedirler. Genetik yapıları uyarınca kendilerine verilecek bir görev yapmaya hazır olmalarına rağmen, insanların doğal sistem kurallarını dikkate almayan hayat tarzları ve görüşleri nedeniyle kendilerine görev verilmediği için intihar etmek zorunda kalan hücreler, isyan edebilirler ve kanserojen olmaya zorlanırlar. (Meme kanserinin daha çok emzirme yapmayan kadınlarda yaygın olması, posalı yiyecekler yerine posasız yiyeceklere ağırlık veren insanlarda kolon kanserinin yaygın olması vs. bu türdendir).
    3- Karaciğer kanserleri genellikle kronik viral hepatitis sonucu;
    4- Mide kanserleri genellikle Helicobacter pylori tarafından oluşturulan mide yangılanmaları sonucunda;
   5- Bağırsak kanserleri, bağırsaklardaki iltihaplanmalar-yangılanmalar sonucunda;
    6- Akciğer kanseri, akciğerde depolana sigara-artıklarının (veya başka tür zerreciklerin) oluşturdukları yangılanmalar sonucunda;
    7- Radyasyona bağlı kanserler, hücrelerin genetik dokularında zararlı ışınların oluşturdukları bozulmaları tamir etme çabaları sonucu oluşan kronik yangılanmalar sonucunda;
       8- vs... oluşmaktadırlar.

Şimdi sizlere yaşanmış bir örnek vererek, kanser oluşumunu ve kanserle nasıl başa çıklacağını göstermek istiyorum
Onkoloji alanında 30 yıldır çalışan bir bilim adamı ve aynı zamanda bir tıp doktoru olan Belçika’lı  Prof. Dr. Vincent Castronovo, kaderin bir cilvesi ile 2011 yılında gırtlak kanserine yakalanır ve kendi uyguladığı tedavi yaklaşımı ile bu hastalıktan 1 yıl içinde kurtulur. Nasıl kurtulduğunu
adresinde verilen söyleşide anlatır. Özetle şunları vurgular:
Castronovo, tüm kanser olaylarına neden olan temel faktörün, bir organda uzun süreli iltihaplanma olmasının olduğunu vurguluyor. İltihaplanma (dolayısıyla enflamasyon) oluşumuna neden olan faktörler arasında ise:
►1-Beslenme bozukluğu (yağ-şeker-tuz vs. gibi maddelerin aşırı kullanımı);
►2-Ekolojik-bağımlılıkların dikkate alınmaması (bağırsakta beden hücreleriyle ortak-yaşam (simbiyoz) içinde yaşayan bakterilerin kullanılan ilaçlar nedeniyle öldürülmesi sonucu sindirim sisteminin bozulması, vs.)
►3-Sigara, çevre kirlenmesi ve hatalı ziraat usulleri nedeniyle besin maddelerinin kalitelerinin bozulması gibi çevresel faktörler;
►4-Hareketsizlik, çiğneme tembelliği, vs. gibi doğal-yaşam-koşullarından uzaklaşma;
►5-mutlu olmama (gülme-yoksunluğu)
Vs. gibi nedenler sıralanıyor.
Ve tedavi için: Beslenme, Egzersiz, Sevgi ve Dostluk öneriliyor.

Görüldüğü üzere, DOM-sistemi bakışı ile oluşturulan bilgiler, kanser uzmanlarının öne sürdükleri görüşlerle bir-e-bir örtüşmektedir.

Kötü beslenme, kötü yaşam alışkanlığı vs gibi nedenlerle bir organın hücrelerinde iltihaplanma başladığında, bağışıklık sistemi hücreleri bu iltihaplanmayı durdurmaya çalışırlar ve bu nedenle enflamasyon denilen ateşlenme ortaya çıkar. Hücrelerdeki iltihaplanma, alışık olunmayan bir maddeden kaynaklanır. Bu madde bir virüs veya bakteri olabileceği gibi, herhangi bir kimyasal madde de olabilir. Bu nedenle doğal sistem koşulları içerisinde büyüyüp gelişen hücrelerimizin nelerden nasıl etkilendiklerini bilmemiz çok önemlidir. DOM- sistemi tam bu bakış açısıyla oluşturulmuştur.
Bedendeki tüm organlardaki hücrelerin bazılarının bir-iki ayda, bazılarının da en fazla 5-6 yılda yenilendikleri bilinmektedir. Şimdi aylar (veya yıllardır) sürekli bir iltihaplanma içinde olan bir organın hücrelerindeki yenilenme durumunu düşünelim. Yenilenecek hücre sorunlu bir hücre, uzun zamandır sorununu çözememiş. Yerine gelecek yeni oluşacak hücre aynı onun gibi olursa, sorun aynen devam edecek demektir. İşte hücrelerin açmazı bu noktadır. Kanser oluşumunda dikkate alınması gereken temel nokta budur.
Yukarıdaki sıralanan kanser nedenlerinden birinin   ►5-mutlu olmama (gülme-yoksunluğu) konusu da bu nedenle çok önemlidir.
*-1- Bir insan yaptığı işi severek yapıyor ve yaşamdan zevk alıyorsa, o insan mutlu olarak bilinir, yüzü güler. Bu tür bir insanın bedenindeki hücreler, şöyle düşünürler: Bir beden oluşturmuşuz ki, çevre koşullarına uyumlu ve başarılı, öyleyse iyi bir ürün ortaya koymuşuz! Bu durumda hücreler bedende mutluluk hormonları yayarlar ve o bedenin hayatta kalması için ellerinden geleni yaparlar.  
*-2- Bir de tersi durumu düşünelim: Kişi yaptığı işi sverek yapmıyor, hayattan zevk almıyor, yüzü asık ve mutsuz. Bu tür bir insanın bedenindeki hücreler, şöyle düşünürler: Bir beden oluşturmuşuz ki, çevre koşullarına uyumlu değil ve başarısız, öyleyse kötü bir ürün ortaya koymuşuz! Bu durumda hücreler bedende mutsuzluk hormonları yayarlar ve o bedeni hayatta tutmak için de aşırı bir gayret göstermezler.
  

    Alerji, kurdeşen, sedef, astma gibi hastalıklar hücrelerin doğadaki belli sinyalleri yanlış yorumlamaları sonucu oluşurlar. Araştırmalar astma ve alerji gibi hastalıklara en çok, şehir (veya apartman) çocuklarında rastlanıldığını göstermiştir.  Bunun temel nedeni de, doğal çevre koşullarından uzaklaşılmış bu tür ortamlarda büyüyen çocukların hücrelerinin doğal çevre koşullarıyla yeterince karşılaşmamış olmaları nedeniyle, hücrelerin bazı konularda “eğitimsiz, bilgisiz” kalmalarıdır. Malumunuzdur, aşı dediğimiz olay, bir hücre eğitimi sistemidir. Aşı, çok zayıflatılmış mikropların bedene verilerek, hücrelerin bu zararlı mikropları tanımları ve onlarla nasıl başa-çıkacaklarını öğrenmeleri olayıdır. Dolayısıyla, alerji ve astma gibi hastalıklardan kurtulmanın en basit ve doğal yolu da, hücrelere doğada nelerle karşılaşmalarının gerekli olduğu temel bilgisinin verilmesinden geçer.
Kanser dahil, alerjik tüm hastalıklardan kurtulmanın en kestirme yolu, kişiyi tamamen yalnız başına doğal ortamla karşı karşıya getirmekten geçer.
     Bir kişi, her türlü sosyal yaşamdan uzak bir yerde (bir dağda veya ormandaki mağarada) yalnız başına yaşamaya mecbur kalırsa ne olur?
İnsanlar doğal sistem koşulları karşısında, neyin neye bağımlı olduğunu, hücrelerin neleri nasıl yorumlaması gerektiği vs. gibi bilgileri “doğru” olarak öğrenme ve hücrelerini bu yönde yönlendirme fırsatı bulurlar.
    DOM-sistemine girişte ilk vurgulanan konu, doğada neyin neye bağımlı olarak geliştiği temel bilgisidir. Bu temel ilişki sistemi şu örnekle açıklanmaya çalışılmıştır:
    “Arkadaşınız hasta ve ateşi var. Ateşini sürekli takip etmek için de kulağına dijital bir termometre bağladınız ve her an ateşini ölçüyorsunuz. Onu rahatlatmak ve ortamın streslerinden uzaklaştırmak için piknik yapmaya karar verip, orman ıyısındaki çimenler üzerinde sofra kurdunuz. Afiyetle yemeklerinizi yediniz; mideleriniz doldu ve bedeninizdeki tüm kan, aşırı faaliyet göstermek zorunda olan sindirim sistemi hücrelerine tahsis edildi. Diğer organlarınızdan kan çekilince bedeninizde bir gevşeme duygusu, yorgunluk hissetmeye başladınız. Tam böylesine rahatladığınız ve gevşediğiniz anda, ormanın kenarından bir vahşi ayının size doğru yaklaştığını gördünüz.
    Bakın şimdi ne olur... Siz daha akıl ve mantığınızı kullanıp neyi nasıl yapmanız gerekir şeklinde bir düşünme sistemi içine girmeden, bedeninizdeki “Hypothalamus-Pitiutary-Adrenal = HPA- ekseni” harekete geçer.
    Bir tehlike olduğunu fark eden Hypothalamus (H) hücreleri hemen “pitiutary” (P) salgı bezini uyarır ve alarm vermesini söyler. Bunun üzerine “pitiutary” (P) kan dolaşım sistemine "adrenocorticotropic hormones (ACTH) " salgılar. Bu mesajı alan böbrek-üstü-adrenal (A) bezi, “kaçmak veya savaşmak” konusunda bedenin karar vermesi için gerekli ayarlamalara başlar.
    Sindirim sistemi organlarına tahsis edilen kan hemen geri çekilir; beyne ve kas hücrelerine yönlendirilir. Çünkü o an çalışması gereken bu iki sistemdir, tüm enerji onlara tahsis edilmelidir.
    Bu arada gözünüz arkadaşınızın kolundaki termometreye takıldı ve 1 dakika önce 39 derece olan ateşinin o anda 37 dereceye düşmüş olduğunu fark etti!
     Peki, ne oldu da arkadaşınızın ateşi aniden düşüverdi?
    Bedenlerimizin sahipleri olan hücrelerimiz, tehlike anında tüm güçlerin tek bir amaç için harcanması gerektiğini çok iyi bildiklerinden, iç-güvenlikte (bağışıklık sisteminde) görev yapan hücrelerin görevlerini askıya alarak, enerji harcamasını durdurmalarını isterler. Bunun gereği için de Thymus (T) bezine sinyal gönderilerek “bağışıklık sistemi faaliyetlerini durdur” mesajı verilir.
    Yani tehlike alarmı verilen bir bedende, o an grip, nezle, vs. gibi bir iç-savaş varsa, o savaşı yürüten bağışıklık sistemi hücreleri hemen enerji harcamasını durdururlar. Ateşi olan bir insanın ateşi düşer! Beyin tam faaliyetle çalışır ve kaçmak mı, yoksa savaşmak mı gerekiyor konusunda bir karar alınır. Yani çok önemli konularda, “bilinçaltı” dediğimiz hücresel etkileşim sistemi devreye girer.”
    Bedenler doğal ortam koşullarında yaşamaya bırakıldıklarında, ister-istemez bir sürü korkulacak durumla karşılaşırlar. Bu gibi durumlarda bedendeki hücreler, önemsiz alerjik konularla değil, hayati önemli konularla uğraşmaları gerektiğinin farkına vararak, beden içindeki ufak sorunları bırakırlar. Yani bağışıklık sistemindeki mücadeleye ara verirler.
Bedendeki hücrelerin birkaç ayda yenilendikleri dikkate alınırsa,  tamamen doğal sistem koşulları altında yaşayan bir bir bedende, yeni oluşacak hücrelerin, tamamen sağlıklı bir şekilde yapısallaşmaları ve yanlış yorumlamalardan kurtulmuş bir beden ortaya çıkması çok doğal bir sonuçtur.
Tıbbi yöntemlerle iyileşme umudunu tamamen kaybetmiş kanser hastalarından bazılarının Tibet dağlarında yaşamaya başladıktan sonra tamamen iyileştikleri şeklinde haberler bu açıdan değerlendirilirse anlam kazanırlar.
  Bu nedenle, DOM-sistemi bilgileri sadece toplumsal sorunlarımızın çözümünde değil, kişisel-bedensel sorunlarımızın çözümünde de en temel başvuru kaynağı rolü oynamaya devam ediyor.
    Hücrelerimiz, oluşturdukları bedende işlerin yolunda gitmesi için dur-durak bilmeden, geceli-gündüzlü çalışıp, ortaklık sistemlerinde her şeyin en iyi şekilde yürümesine çabalarlarken; atalarımızdan bize aktarılmış hatalı doğa görüşlerini çocukluk evresinde hücrelerimizin işletim sistemine entegre ederek onların doğal çalışma sistemlerini bozmamızdaki mantıksızlık, bizlere çeşitli hastalıklar olarak geri dönmektedir. Hücrelerimizin işi zaten çok zorken, biz onları daha da çok strese sokuyoruz.

  Devamı DOM-18


1 yorum:

  1. Galiba en çok hepimizin anlayabildiği bir dille bilgiyi paylaştığı için D.O.M.u seviyorum..Özellikle kanserle ilgili radikal denebilecek bir tavsiye de var. Bu yöntemle iyileşmelere örnekleri bulup buraya da ekleyebilirsek daha güzel olur. Teşekkürler.

    YanıtlaSil